OCD istatistikleri, obsesif-kompulsif bozukluğu gerçek yaşam içinde konumlandırmaya yardımcı olur. Sayılar, OCD’nin nadir olmadığını, bir kişilik tuhaflığı olmadığını ve yalnızca el yıkama ya da düzenlilikten ibaret olmadığını gösterir. Tahminler değişir çünkü çalışmalar farklı ülkeler, yaşlar, görüşmeler ve işlev kaybı tanımları kullanır. Bir ücretsiz OCD öz tarama aracı, bir ruh sağlığı uzmanıyla konuşmadan önce fark ettiklerinizi düzenlemenize yardımcı olabilir.

Birçok kaynak OCD’yi nüfusun düşük tek haneli yüzdelerine yerleştirir. NIMH, ABD’li yetişkinlerde geçen yıl için 1,2%, yaşam boyu için 2,3% bildirir; bu yılda yaklaşık 1/83 ve yaşam boyu 1/40 demektir. Dünya genelinde eski özetler sıkça 1% ila 3% derken, yeni çok uluslu çalışmalar 4,1% yaşam boyu ve 3,0% 12 aylık gibi daha yüksek değerler bulabilir.
Küresel sayılar değişir çünkü OCD çoğu zaman gizlenir, ruh sağlığı değerlendirmesine erişim bölgelere göre değişir ve çalışmalar farklı vaka türlerini sayar. Bazıları klinik olarak tanınan vakaları, bazıları toplum örneklemlerindeki yapılandırılmış görüşmeleri kullanır. İyi bir grafik 12 aylık prevalansı, yaşam boyu prevalansı, çocuk ve gençleri, ayrıca klinik şiddeti ayırır.

NIMH verilerinde yıllık prevalans kadınlarda 1,8%, erkeklerde 0,5% olarak verilir. Bu OCD’nin kadınlara özgü olduğu anlamına gelmez; örneklem, yaş ve yardım arama davranışı ölçümü etkiler. Etkilenen yetişkinlerin yaklaşık yarısında ciddi işlev kaybı vardı. Bir özel OCD tarama deneyimi, tema, sıklık ve etkiyi düşünmeye yardımcı olabilir, fakat profesyonel değerlendirmenin yerini almaz.

OCD yetişkinlikten önce başlayabilir. Derlemeler çocuk ve gençlerde genellikle 1% ila 3% ya da en az 100’de 1 oranını bildirir. İstenmeyen düşünceler, güvence arama, kontrol etme, kaçınma, zihinsel ritüeller, bulaşma korkuları veya simetri ihtiyacı stres ya da mükemmeliyetçilik sanılabilir. Önemli olan bunların sıkıntı yaratıp yaratmadığı, zaman alıp almadığı ve yaşamı daraltıp daraltmadığıdır.

OCD, obsesyon ve kompulsiyonlar günde saatler aldığında, okul veya işi zorlaştırdığında, uykuyu bozduğunda, büyük kaçınma veya yoğun sıkıntı yarattığında ağır olabilir. Gizli zihinsel ritüeller, örneğin tekrar gözden geçirme, nötrleştirme, sayma, dua etme veya içsel kesinlik arama da görülebilir.
Birçok kişi uygun destekle iyileşir; özellikle bilişsel davranışçı terapide maruz bırakma ve tepki önleme yararlı olabilir. İntihar düşünceleri, kendine zarar verme dürtüleri veya acil güvenlik kaygısı varsa yerel kriz desteği ya da acil bakım gerekir.
OCD daha görünürdür çünkü ruh sağlığı dili daha kamusaldır, okullar ve klinisyenler daha sık tarama yapar, insanlar çevrimiçi deneyim paylaşır. Görünürlük, OCD’nin keskin biçimde arttığını kanıtlamaz; uzun süre yeterince tanınmamış olabilir.
İstatistikler utancı azaltabilir, ama kişisel hüküm değildir. Hangi düşünce, görüntü, kuşku veya dürtülerin istemsiz geldiğine, kaygıyı azaltmak için ne yaptığınıza ve nelerden kaçındığınıza bakın. Bir eğitici OCD öz değerlendirmesi, uzmanla görüşmeden önce notları düzenleyebilir.
ABD yetişkin yaşam boyu istatistiklerinde kısa cevap yaklaşık 40’ta 1’dir. Bir yıl için NIMH yaklaşık 1,2%, yani 83’te 1 bildirir. Çocuk ve gençlerde sıkça en az 100’de 1 denir.
Hayır. Ülke, yöntem, yaş, tanım ve örnekleme göre değişir. Sayının yaşam boyu mu, 12 aylık mı, yetişkin mi, genç mi yoksa klinik örneklem mi olduğunu kontrol etmek gerekir.
Geniş kategori olarak anksiyete bozuklukları genellikle en yaygınlar arasındadır. OCD artık ayrı sınıflandırılır, ancak anksiyete çoğu zaman deneyimin parçasıdır.
Araştırma OCD’nin daha yüksek IQ anlamına geldiğini desteklemez. Puanlar genellikle normal aralıktadır; ritüeller ve istemsiz düşünceler dikkat ve günlük işlevi etkileyebilir.
Derlemeler çocuk ve genç OCD’sini genellikle 1% ila 3% olarak tahmin eder. Ebeveynler sıkıntı, ritüel, kaçınma, güvence arama ve okul, uyku ya da ilişkilerdeki etkiye dikkat etmelidir.
Birçok kişi uygun destekle daha dolu bir yaşam kurabilir. Kanıta dayalı terapi kaçınmayı ve kompulsif tepkileri azaltabilir.